سلام
خوب شکر خدا زودتر از آنچه گمان میرفت راه خویشتن را در غربت یافته اید؛هر چند به شیوه سنتی!
راستی !اگر قرار بر تقسیم بندی سنتی و مدرن باشد؛تمام مراسم فوق الذکر سنتی است نه تنها قرآن به سر گرفتن آن.
البته شاید شما مدرن شده اید و بخش مربوط به جنابعالی غیر سنتی است و مابقی سنتی!
بهر روی دعاگوییم و ملتمس دعا.

چكيده سخنراني فراموش نشود.

.:: سودای محال ::.
در نیوشای خرد.

راستی یه شعر از حضرت مولانا دیدم دیوونم کرده یاسر.
نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم
در این سراب فنا چشمه حیات منم
نگفتمت که تو را راه زنند و سرد کنند
که آتش و تپش و گرمی هوات منم
نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی
مرو به خشک که دریای با صفات منم
نگفتمت که صفت های زشت بر تونهند
که گم کنی که سر چشمه صفات منم
نگفتمت كه مگو كار بنده از چه جهت
نظام گيرد خلاق بي جهات منم
نگفتمت كه به نقش جهان مشو راضي
كه نقش بند سرا پرده رضات منم
نگفتمت كه چو مرغان به سوي دام مرو
بيا كه قوت پرواز و پر و پات منم
اگر چراغ دلي دانك راه خانه كجاست
وگر خدا صفتي دانك كه خدات منم
اگر به خشم روی صد هزار سال ز من
به عاقبت به من آیی که منتهات منم

فقط عزیزی پرسید که آخر مصراع عاش علامت سوال داره؟هر چی فکر می کنم میبینم معنیش یه چی دیگه میشه.ممنون میشم یه نظر بندازی

یاسر: حسین جان من هم خیلی حال می کنم با این غزل به نظر من علامت سوال نمی خواهد عزیز .

سلام
فایل صوتی سخن رانی رو بذار

یاسر: حضرت ابوی نمی دانم ضبط شده یا نه اگر شده بود می گذاریم دعایمان کنید

سلام مي خواستم با حسين احمديان ارتباط برقرار كنم، مي تونم پست الكترونيك اونو از شما يا از خودش بخوام.